Skæð merkingarbólga hefur hlaupið í list á síðari árum, ef marka má hvað fjölmiðlar gera öllu jafnt undir höfði. Myndlist virðist oftar en ekki fjalla um innsetningar eða gjörninga, og popp og rokk fær í dag margfalt meiri umfjöllun en þekktist fyrir bara tuttugu árum. Ekki sízt á kostnað beztu tónlistar Vesturlanda – tónlistar gömlu meistaranna. Jafnvel svo að talað er um bráðum tvær „glataðar kynslóðir“ sem af einhverjum ástæðum hafa farið á mis við glæstustu tóngersemar okkar heimshluta, allt frá miðöldum fram á 20. öld. Fólk sem þekkir aðeins popp og rokk. Það sem áður þótti helzt við hæfi unglinga teygist nú fram á fimmtugs ef ekki sextugsaldur. Eða eins og einhver orðaði það nýlega: pönkið fer senn að flytjast inn á Grund!
Bloggarar
Lifandi
